Backgammon spelen doe je op Spelpunt.nl. Registreren bij Spelpunt is gratis. Vervolgens kun je ongelimiteerd online spelen! Het doel van Backgammon is zo snel mogelijk al je stenen weg te spelen. De speler die dit als eerste gedaan heeft, wint het spel.
Basisregels Backgammon Backgammon speel je met 2 spelers. Tijdens het spel probeer je, door middel van het gooien van de dobbelstenen, je stenen zo snel mogelijk van het bord te spelen. Hierbij komt het vaak aan op tactiek en spelinzicht. Lees hieronder verder voor de volledige spelregels voor Backgammon.
Speltip Backgammon Het komt bij Backgammon vaak aan op spelinzicht. Omdat schijven niet verplaatst mogen worden naar een punt waarop twee of meer schijven van een tegenstander staan, is het vaak verstandig om meerdere rijen met twee of meer eigen schijven achter elkaar te hebben. Hierdoor wordt het de tegenstander vaak onmogelijk gemaakt om deze blokkade te omzeilen, waardoor worpen verloren gaan.
Spelvarianten Je kunt kiezen tussen Backgammon en TricTrac. Het verschil tussen deze twee spelvarianten is de manier waarop de waarden van de dobbelstenen telt en gebruikt mag worden. Daarnaast is een verschil dat je bij Backgammon de stenen in het laatste kwadrant van het bord mag verplaatsen en bij TricTrac niet!
Backgammon is een bordspel voor 2 spelers. Elke speler heeft 15 stenen welke bewegen over 24 driehoeken (punten) afhankelijk van de worp van 2 dobbelstenen.
Backgammon is een spel wat erg makkelijk te leren is, maar voor veel potentiele spelers om een of andere manier moeilijk of niet spannend lijkt. Het is niet echt makkelijk om het 'op papier' uit te leggen, maar toch gaan we dat hier zo goed mogelijk proberen te doen omdat het juist zo een leuk spel is om te doen dat we dat graag met je delen! Wist je bijvoorbeeld dat het heel vroeger wel eens verboden is geweest omdat het zo verslavend zou zijn?!
Backgammon is één van de oudste spellen ter wereld en het zwerft dan ook al eeuwenlang in geschiedenissen van diverse landen rond. Er bestaan dan ook vele varianten die ieder hun eigen spelregels hebben. De spelregels zoals wij ze beschrijven en uitleggen zijn die van het moderne Backgammon. Mocht je ná het lezen nog vragen hebben, dan kun je uiteraard altijd contact opnemen met een van de Backgammon-admins. Wij helpen je graag verder!
Backgammon is het oudst vastgelegde spel. Men gaat er van uit dat het van oorsprong komt uit het oude Egypte, Sumeria of Mesopotamië in het Perzische Rijk (tegenwoordig Iran). Dit hoewel recenter, meer onderbouwd bewijs indiceert dat het spel zijn oorsprong vindt aan de oostelijke grens van Iran, tegen Afghanistan aan.
Het is niet helemaal duidelijk of de naam Backgammon nu afgeleid is van het Welsh 'back' en 'gammon' (=strijd) of van het Saxisch 'bac' en 'gamen' (=spel) (game). In elk geval onderging het een nieuwe revival vlak voor de eerste wereldoorlog, raakte enigzins vergeten in het midden van de 20ste eeuw en werd opnieuw populair in de jaren '70. Het wordt weidverspreid gespeeld in het Midden-Oosten.
Het speelbord bestaat uit vier kwadranten, ieder weer bestaande uit 6 driehoeken (zogenaamde punten). De punten zijn vanuit de speler gezien genummerd van 1 (rechtsonder) via 12 (linksonder), 13 (linksboven) tot 24 (rechtsboven). Iedere speler heeft in de beginsituatie 15 schijven, die als volgt verdeeld zijn vanuit de speler gezien:
5 schijven op punt 6
3 schijven op punt 8
5 schijven op punt 13
2 schijven op punt 24
De spelrichting voor iedere speler is van rechtsboven tegen de klok in (dus aflopend in puntnummering). Het doel van de spel is om als eerste alle eigen schijven van het bord te verwijderen.
Iedere speler gooit één dobbelsteen. Wie het hoogste gooit mag beginnen. De eerste beurt van ieder spel wordt gespeeld met de eerste worp die wordt gegooid om te kijken wie er het spel mag beginnen. Bij ieder nieuw spel gooit dus iedere speler één dobbelsteen waarmee het spel wordt begonnen. Indien de worpen gelijk zijn dienen beide spelers nogmaals te werpen, net zo lang tot één speler de hoogste worp heeft.
Door met de twee dobbelstenen te gooien, bepaalt een speler hoeveel plaatsen hij een, twee en in sommige gevallen zelfs drie of vier schijven mag verplaatsen. Als een speler een 4 en een 5 gooit, mag hij een schijf eerst 4 en dan 5 punten opschuiven, of een schijf 4 en een andere schijf 5 punten. Hierbij is het belangrijk dat de punt waarop de schijf terecht zal komen niet bezet is door schijven van de tegenstander. Daarom is het ook niet toegestaan om één schijf direct 9 punten te verplaatsen; de punt 4 plaatsen verder of 5 plaatsen verder dient vrij te zijn.
Hieronder zie je de beschreven situatie in beeld. Als je 4 en 5 hebt gegooid en je klikt op een steen van jezelf (wit), dan geeft het spelprogramma door middel van een rood kader aan waar je de stenen vanaf het punt wat je hebt aangeklikt (blauw kader) naartoe kunt verplaatsen.
Indien een speler met zijn dobbelstenen gelijke cijfers gooit (bijvoorbeeld tweemaal een 3), dan telt deze worp dubbel. De speler mag dan 4 schijven over 3 punten verplaatsen. Uiteraard mag de speler dan ook viermaal met dezelfde schijf bewegen, indien dit mogelijk zou zijn.
Hierboven ook uitgebeeld: Indien de punt waarop de schijf terecht zou komen bezet is door slechts één schijf van de tegenstander, mag de verplaatsing wel uitgevoerd worden. De schijf van de tegenstander wordt dan geslagen. (zie afbeelding hieronder)
Indien schijven van een speler geslagen zijn, moeten deze eerst weer terug in het spel worden gebracht voordat andere verplaatsingen toegestaan zijn. Het terugbrengen van schijven gebeurt door de schijf in het kwadrant rechtsboven terug te zetten volgens de gegooide worp met de dobbelsteen. Een worp van 1 betekent dat de schijf teruggezet mag worden op punt 24, een worp van twee op punt 23 etc.
Ook hier geldt dat als deze punt bezet is door twee of meer schijven van de tegenstander, de eigen schijf niet in het spel gebracht mag worden via deze punt.
Als een speler geen legale verplaatsing tot zijn beschikking heeft, moet hij passen.
Een speler mag zijn eigen schijven uithalen / verwijderen van het speelbord als al zijn schijven in het kwadrant rechtsonder zijn. De schijven worden dan weer verwijderd volgens de gegooide dobbelstenen: een worp van 3 en 5 betekent dat er een schijf van punt 3 en een schijf van punt 5 verwijderd mogen worden. Voorbeeld (zie afbeelding): Al je schijven staan in kwadrant rechtsonder (je thuisvak), dus je mag de stenen gaan uithalen. Je gooit een 3 en een 5. Je zou nu een steen van punt 3 en een steen van punt 5 mogen verplaatsen, alleen komen er dan 2 stenen van je kaal te staan. Aangezien je tegenpartij nog een steen op de middenbar heeft staan, zou dit geen verstandige zet zijn. In zo een situatie kun je beter één steen van 5 uithalen en de daardoor kaal komende steen 3 punten verplaatsen zodat die niet meer geslagen kan worden door je tegenstander, mocht die in de volgende beurt een 5 gooien. (Staat er geen schijf van je tegenstander meer op de middenbar, kun je gewoon een schijf van de punten 3 en 5 uithalen, omdat er dan natuurlijk geen risico meer is om geslagen te worden).
Als de worp een punt betreft waarop geen schijf ligt, moet er een normale verplaatsing gebeuren. Als de gegooide worp echter hoger is dan het hoogste nummer van een punt waarop nog schijven aanwezig zijn, mag de speler een schijf van het hoogst aanwezige punt waar wèl een schijf op ligt verwijderen.
De speler die het eerste al zijn schijven van het bord verwijderd heeft, is de winnaar.
Beide spelers krijgen dan dit scherm te zien (afhankelijk van of je gewonnen of verloren hebt):
Als beide spelers vervolgens op 'OK' drukken, volgt het volgende beeld:
Op dit moment kunnen beide spelers kiezen of ze eenzelfde spel opnieuw willen spelen tegen dezelfde tegenstander door op 'Volgende ronde' te klikken of het spel te verlaten om tegen iemand anders te gaan spelen.
Er zijn 3 manieren waarop je een spel kunt winnen: met een Single (point), een Gammon of een Backgammon.
Single ( 1 punt) Je wint een "Single point" indien je als eerste al je 15 stenen hebt uitgehaald. In dit geval heeft ook je tegenstander minstens één van zijn speelstenen uitgehaald.
Gammon (2 punten) Je wint met een Gammon indien je als eerste al je 15 stenen hebt uitgehaald terwijl je tegenstander nog geen enkele steen heeft uitgehaald.
Backgammon (3 punten) Je wint met een Backgammon indien je als eerste al je 15 stenen hebt uitgehaald terwijl je tegenstander nog met één of meer stenen in jouw thuisveld staat en nog geen enkele steen heeft uitgehaald.
Blokkeren
Omdat schijven niet verplaatst mogen worden naar een punt waarop twee of meer schijven van een tegenstander staan, is het vaak verstandig om meerdere rijen met twee of meer eigen schijven achter elkaar te hebben. Hierdoor wordt het de tegenstander vaak onmogelijk gemaakt om deze blokkade te omzeilen, waardoor worpen verloren gaan.
Het back game
Een backgame is een spel waarbij één van de spelers bewust punten van het thuisvak van de tegenstander bezet blijft houden, om zodoende in het eindspel (wanneer de tegenstander moet gaan 'uithalen'), daardoor kaal komende stenen te kunnen slaan. Nagenoeg niemand zal vrijwillig een back game spelen. Je moet ervoor een behoorlijke dosis techniek, een goed beoordelingsvermogen en veel ervaring voor hebben. Het risico ervan is wel dat, als het niet lukt, het meestal eindigt met met een gammon of een backgammon.
Backgammon wordt vaak gespeeld om punten. Een speler die zeker is van zijn overwinning kan dan de punten verdubbelen. Een spel telt dan voor twee punten. Op elk moment mag de tegenspeler van degene die het laatst verdubbeld heeft, weer verdubbelen. Zo kan één spel wel 4, 8, 16 of meer punten waard worden.
De Crawford - regel maakt het spel een stuk eerlijker voor een speler die vóór staat. Zodra een speler namelijk 1 punt verwijderd is van de overwinning, heeft zijn tegenstander natuurlijk alle reden om te dubbelen: immers, als de speler die vóór staat wint, dan maakt het niet uit dat er gedubbeld is (het spel was immers ook verloren als er NIET gedubbeld was), terwijl bij winst voor degene die áchterstaat een verdubbeling tweemaal zo nuttig is omdat diezelfde achterstand in 1 potje 2 keer zo snel is ingelopen. De Crawford - regel verhindert dat degene die achter staat in een dergelijke situatie kan dubbelen.
Bijvoorbeeld: speler A en B spelen een driepunter. Speler A staat met 2 - 0 vóór. Speler B zou er nu natuurlijk nut bij hebben om op dit moment te dubbelen, want zodra hij wint staat het 2 - 2 en is de achterstand in één keer weggewerkt. Bij de Crawford - regel is dit dus niet mogelijk. Wint speler B nu wel het 3e spel waardoor de stand op 2 - 1 komt, vervalt de Crawford - regel en is dubbelen wél weer toegestaan.
Alle spelers hebben een rating, die begint op 1500 bij een nieuwe speler. Deze rating wijzigt na elke partij. Bij een beginner gaat dat wat harder dan bij een ervaren speler. Ervaren spelers zijn spelers met een experience van 400 of meer. Een speler met dezelfde rating wordt geacht ongeveer even sterk te zijn als jij zelf.
De verandering van de rating hangt af van de lengte van de partij, de ervaring van de spelers en het verschil in rating tussen beiden. Normaliter staan er in een partij (bij een 1-punter) tussen 2 even sterke spelers 2 punten “op het spel”. Twee omhoog voor de winnaar en twee omlaag voor de verliezer.
Als een partij voor meer dan 1 punt gespeeld wordt (3-5-7 of 9) wordt de inzet ook hoger. Dit loopt op tot maximaal 3x bij een 9-punter.
Dubbelen boven het vooraf gestelde aantal punten is onzinnig, want dit heeft geen invloed.
FIBS FIBS (het systeem dat hier gehanteerd wordt) baseert het aantal winst-/verliespunten ook deels op de kans die het een speler geeft om een partij te winnen. Iemand met een lage rating zal normaal gesproken vaker verliezen dan winnen van een hogere speler. Als FIBS vindt dat de kans 2x groter is om te verliezen dan te winnen zul je bij verlies ook de helft van het aantal punten verliezen van het aantal punten dat je zou krijgen bij winst. Die sterkere speler moet dan 2x van jou winnen om de punten van 1 verliespartij weer terug te winnen.
Beginnende spelers fluctueren veel meer in hun scores. Dit komt vooral door het feit dat hun experience nog onder de 400 staat. Zie voor verdere uitleg ook de uitgebreide uitleg betreffende de puntenverdeling.
De puntenverdeling op Spelpunt Backgammon wordt berekend aan de hand van het FIBS Waardering Systeem:
Alle backgammon spelers hebben een waardering (rating). Dit is handig als je, bijvoorbeeld, iemand wilt vinden met ongeveer dezelfde vaardigheden, of als je besluit om te spelen tegen een wat sterkere speler om jezelf op de proef te stellen of te leren hoe betere spelers het spel spelen. De rating van een speler staat vermeld naast zijn naam in de overzichtslijst van de room.
Hoe werkt het FIBS systeem? Om te beginnen: de rating varieert van ongeveer 1000 tot zo’n 2000. Een klein gedeelte van de spelers heeft een rating hier buiten, maar zeker 99% valt binnen deze grenzen. FIBS zet elke nieuwe speler op 1500. De rating wijzigt elke keer als je een partij voltooid hebt (Tijdens een meer-puntenpartij verandert deze dan ook pas als de gehele partij gespeeld is).
Bij het berekenen van de wijzigingen in rating, ná het winnen of verliezen van een partij, houdt FIBS met 3 zaken rekening: 1. De lengte van de partij (1-3-5-7-9-punten) 2. De ervaring van de speler (experience) 3. Het verschil in rating tussen de 2 spelers Een een-punts partij tussen twee “ervaren” spelers (zie ook hieronder) met identieke rating, is 2 punten waard; dat betekent, de rating van de winnaar zal precies 2.00 punten stijgen, terwijl de rating van de verliezer precies 2.00 punten zal dalen.
Het gaat nu wat ingewikkelder worden:
Hoe hebben de drie factoren (lengte partij/ervaring speler/rating speler) invloed op de berekening van de rating als een partij gespeeld is: 1. Lengte van de match. Bij partijen die gaan over méér dan 1 gewonnen partij, wordt de ratingwijziging vermenigvuldigd met de wortel van de lengte van de partij. Dus,bijvoorbeeld, een 4-puntenpartij zou twee keer meer waard zijn dan een 1-punts partij. Waarom twee keer? Omdat de wortel uit 4 2 is, dus de partij is twee keer meer waard dan een 1-punts partij. Een 9-puntenpartij is dus 3 maal zoveel waard (wortel uit 9 is 3!!). De partijen zijn 1, 3, 5, 7 of 9 punten lang (de meeste BG spelers hebben graag oneven getallen voor de partij lengte), dus de precieze getallen zijn weliswaar niet zo eenvoudig uit te rekenen, maar hopelijk begrijp je het principe. Een 5-puntenpartij is net even meer waard dan twee maal een 1-punts partij (de wortel uit 5 in ongeveer 2.236) enzovoorts. Bedenk dus dat de wijziging in rating recht evenredig is aan de wortel van de lengte van de partij.
Nog even iets belangrijks: de lengte van de partij is de lengte waarmee de partij is gestart, niet de uiteindelijke score. In andere woorden, een 5-puntenpartij zal altijd voor 5 tellen, in rating maar ook in experience berekeningen, ongeacht of de uiteindelijke score nu 12-0 of 5-4 is. Dubbelen boven het aantal te winnen partijen heeft dus geen zin.
2.Ervaring van de speler. FIBS houdt rekening met de ervaring van de speler bij de berekening van de rating wijziging na afloop van de partij. Alleen de eigen experience van de speler wordt hierin meegenomen, niet die van de tegenstander. FIBS vindt een speler “ervaren” zodra zijn/haar experience level 400 of meer staat. Dit getal is simpelweg het huidige totaal van de lengte van alle gespeelde partijen opgeteld, gespeeld door de speler. In andere woorden, een “groentje” start met experience 0; na het voltooien van een 1-punts partij, veranderd de experience in 1; na een volgende 5-puntenpartij, neemt het toe tot 6; enzovoorts. FIBS telt de lengte van de gespeelde partij bij de experience van de speler vóór het de uiteindelijke wijziging in punten gaat berekenen. Als je rating boven de 400 is na afloop van de partij, zal deze geen invloed hebben op de rating berekeningen zoals hiervoor beschreven. Als je een 1-punt partij wint van iemand met een gelijkwaardige rating, en je experience is 400 of meer, gaat je rating exact 2 punten omhoog. Als je experience lager dan 400 is, zal de wijziging groter zijn. Is de experience 300, zal de rating verandering verdubbeld worden, bij 200 verdrievoudigd en, logisch, bij 100 verviervoudigd. Deze berekening is een continue functie. Bijvoorbeeld, experience van 350 resulteert in een factor 1,5; 385 in 1,15; enzovoorts. De experience factor valt echter nooit beneden 1. Voor diegenen die fijne herinneringen hebben aan de middelbare algebra, de experience factor is ofwel 1 of 5-(E/100), net welke groter is. (E is de individuele experience na het toevoegen van de lengte van de voltooide match)
Dus, wat betekent bovenstaande nu eigenlijk? Simpel gezegd, dat als je experience eenmaal boven de 400 is, er geen rekening meer mee wordt gehouden bij de berekeningen. Als je nieuw bent, en voor je eerste paar honderd partijen, is je rating zeer gevoelig en zal flink op en neer gaan.
3.Verschil in rating tussen 2 spelers. FIBS houdt rekening met de rating van spelers bij de berekening van de verandering na afloop van een partij. Als je de beste speler verslaat, zal je rating een stuk meer stijgen dan wanneer je de slechtste speler verslaat. Gelijk evenredig daaraan; als je verliest van de beste speler zal je rating niet zo erg dalen als dat je verliest van de slechtste speler. FIBS werkt nu eenmaal zo. Sommige mensen denken dat zij zichzelf schade berokkenen in hun rating bij het spelen tegen sterkere spelers maar zichzelf helpen door te spelen tegen zwakkere spelers. Dus niet! FIBS houdt ook hier rekening mee.
Hoe?: FIBS berekent de waarschijnlijkheid van het winnen van een partij gebaseerd op het verschil in rating tussen de twee spelers en de lengte van de match. Hoe groter het verschil in ratings, hoe slechter de spelers in kwaliteit op elkaar aansluiten, dus hoe hoger de waarschijnlijkheid dat de beste (hoogste rating hebbende) speler zal winnen. (Normaal gesproken, hoe langer een partij duurt, hoe waarschijnlijker het is dat het geluk van de dobbelstenen minder invloed zal hebben en de speler met het betere spel en kennis zal winnen) De formule hiervoor is nogal gecompliceerd. Twee spelers met een identieke rating hebben beide 50% kans te winnen, hoe lang een partij ook duurt. Een speler met een rating 100 hoger dan de tegenstander is met 52,9% favoriet voor het winnen van een 1-punts partij. Geen idioot groot verschil. Echter, datzelfde verschil van 100 punten resulteert in een andere voorspelling door FIBS als de partij langer duurt. Bij voorbeeld, in een 13-puntenpartij is de speler met de 100 punten hogere rating 60,2% favoriet voor de winst. Let er hierbij wel op dat het geen verschil maakt of het hier een 1900 speler betreft die tegen een 1800 speler speelt of een speler met 1300 versus een met 1200 punten, het is enkel en alleen het verschil tussen de twee ratings dat FIBS gebruikt; het trekt simpelweg de ene rating van de ander af.
Een ander voorbeeld. Dit keer een 1700 speler die een 1-punts partij speelt tegen een 1400 speler. Het verschil van 300 punten resulteert erin dat de speler met de hogere rating geacht wordt te winnen met een win-kans van 58,5%. Wanneer de lengte van de partij toeneemt, zal de hoger geplaatste speler zelfs nog meer favoriet worden. Bij een 3-puntenpartij 64,5%; bij een 5-puntenpartij 68,4%; bij een 7-puntenpartij 71,4% en bij een 9-puntenpartij 73,8%.
Dus hoe gebruikt FIBS de rating van een speler bij het berekenen van de rating wijziging na de partij? Als je speelt tegen een hoger geplaatste speler waarbij FIBS er van uit gaat dat deze 75% favoriet is om te winnen, en als je 100 partijen tegen die speler speelt, gaat FIBS er van uit dat je er hiervan 25 zult winnen en 75 zult verliezen. Als je dat in werkelijkheid ook doet, zal je zien dat je rating na deze 100 partijen niet gewijzigd is! Ook je tegenstander zal ongewijzigd zijn. Telkens wanneer je wint van zo’n hoger geplaatste tegenstander, zal je rating 3 maal meer punten stijgen dan deze zal dalen bij verlies. Omdat je 3 maal zo vaak zult verliezen als winnen, zal het netto resultaat 0 zijn.
Backgammon is een bordspel voor 2 spelers. Elke speler heeft 15 stenen welke bewegen over 24 driehoeken (punten) afhankelijk van de worp van 2 dobbelstenen.
Backgammon is een spel wat erg makkelijk te leren is, maar voor veel potentiele spelers om een of andere manier moeilijk of niet spannend lijkt. Het is niet echt makkelijk om het 'op papier' uit te leggen, maar toch gaan we dat hier zo goed mogelijk proberen te doen omdat het juist zo een leuk spel is om te doen dat we dat graag met je delen! Wist je bijvoorbeeld dat het heel vroeger wel eens verboden is geweest omdat het zo verslavend zou zijn?!
Backgammon is één van de oudste spellen ter wereld en het zwerft dan ook al eeuwenlang in geschiedenissen van diverse landen rond. Er bestaan dan ook vele varianten die ieder hun eigen spelregels hebben. De spelregels zoals wij ze beschrijven en uitleggen zijn die van het moderne Backgammon. Mocht je ná het lezen nog vragen hebben, dan kun je uiteraard altijd contact opnemen met een van de Backgammon-admins. Wij helpen je graag verder!
Backgammon is het oudst vastgelegde spel. Men gaat er van uit dat het van oorsprong komt uit het oude Egypte, Sumeria of Mesopotamië in het Perzische Rijk (tegenwoordig Iran). Dit hoewel recenter, meer onderbouwd bewijs indiceert dat het spel zijn oorsprong vindt aan de oostelijke grens van Iran, tegen Afghanistan aan.
Het is niet helemaal duidelijk of de naam Backgammon nu afgeleid is van het Welsh 'back' en 'gammon' (=strijd) of van het Saxisch 'bac' en 'gamen' (=spel) (game). In elk geval onderging het een nieuwe revival vlak voor de eerste wereldoorlog, raakte enigzins vergeten in het midden van de 20ste eeuw en werd opnieuw populair in de jaren '70. Het wordt weidverspreid gespeeld in het Midden-Oosten.
Het speelbord bestaat uit vier kwadranten, ieder weer bestaande uit 6 driehoeken (zogenaamde punten). De punten zijn vanuit de speler gezien genummerd van 1 (rechtsonder) via 12 (linksonder), 13 (linksboven) tot 24 (rechtsboven). Iedere speler heeft in de beginsituatie 15 schijven, die als volgt verdeeld zijn vanuit de speler gezien:
5 schijven op punt 6
3 schijven op punt 8
5 schijven op punt 13
2 schijven op punt 24
De spelrichting voor iedere speler is van rechtsboven tegen de klok in (dus aflopend in puntnummering). Het doel van de spel is om als eerste alle eigen schijven van het bord te verwijderen.
Iedere speler gooit één dobbelsteen. Wie het hoogste gooit mag beginnen. De eerste beurt van ieder spel wordt gespeeld met de eerste worp die wordt gegooid om te kijken wie er het spel mag beginnen. Bij ieder nieuw spel gooit dus iedere speler één dobbelsteen waarmee het spel wordt begonnen. Indien de worpen gelijk zijn dienen beide spelers nogmaals te werpen, net zo lang tot één speler de hoogste worp heeft.
Door met de twee dobbelstenen te gooien, bepaalt een speler hoeveel plaatsen hij een, twee en in sommige gevallen zelfs drie of vier schijven mag verplaatsen. Als een speler een 4 en een 5 gooit, mag hij een schijf eerst 4 en dan 5 punten opschuiven, of een schijf 4 en een andere schijf 5 punten. Hierbij is het belangrijk dat de punt waarop de schijf terecht zal komen niet bezet is door schijven van de tegenstander. Daarom is het ook niet toegestaan om één schijf direct 9 punten te verplaatsen; de punt 4 plaatsen verder of 5 plaatsen verder dient vrij te zijn.
Hieronder zie je de beschreven situatie in beeld. Als je 4 en 5 hebt gegooid en je klikt op een steen van jezelf (wit), dan geeft het spelprogramma door middel van een rood kader aan waar je de stenen vanaf het punt wat je hebt aangeklikt (blauw kader) naartoe kunt verplaatsen.
Indien een speler met zijn dobbelstenen gelijke cijfers gooit (bijvoorbeeld tweemaal een 3), dan telt deze worp dubbel. De speler mag dan 4 schijven over 3 punten verplaatsen. Uiteraard mag de speler dan ook viermaal met dezelfde schijf bewegen, indien dit mogelijk zou zijn.
Hierboven ook uitgebeeld: Indien de punt waarop de schijf terecht zou komen bezet is door slechts één schijf van de tegenstander, mag de verplaatsing wel uitgevoerd worden. De schijf van de tegenstander wordt dan geslagen. (zie afbeelding hieronder)
Indien schijven van een speler geslagen zijn, moeten deze eerst weer terug in het spel worden gebracht voordat andere verplaatsingen toegestaan zijn. Het terugbrengen van schijven gebeurt door de schijf in het kwadrant rechtsboven terug te zetten volgens de gegooide worp met de dobbelsteen. Een worp van 1 betekent dat de schijf teruggezet mag worden op punt 24, een worp van twee op punt 23 etc.
Ook hier geldt dat als deze punt bezet is door twee of meer schijven van de tegenstander, de eigen schijf niet in het spel gebracht mag worden via deze punt.
Als een speler geen legale verplaatsing tot zijn beschikking heeft, moet hij passen.
Een speler mag zijn eigen schijven uithalen / verwijderen van het speelbord als al zijn schijven in het kwadrant rechtsonder zijn. De schijven worden dan weer verwijderd volgens de gegooide dobbelstenen: een worp van 3 en 5 betekent dat er een schijf van punt 3 en een schijf van punt 5 verwijderd mogen worden. Voorbeeld (zie afbeelding): Al je schijven staan in kwadrant rechtsonder (je thuisvak), dus je mag de stenen gaan uithalen. Je gooit een 3 en een 5. Je zou nu een steen van punt 3 en een steen van punt 5 mogen verplaatsen, alleen komen er dan 2 stenen van je kaal te staan. Aangezien je tegenpartij nog een steen op de middenbar heeft staan, zou dit geen verstandige zet zijn. In zo een situatie kun je beter één steen van 5 uithalen en de daardoor kaal komende steen 3 punten verplaatsen zodat die niet meer geslagen kan worden door je tegenstander, mocht die in de volgende beurt een 5 gooien. (Staat er geen schijf van je tegenstander meer op de middenbar, kun je gewoon een schijf van de punten 3 en 5 uithalen, omdat er dan natuurlijk geen risico meer is om geslagen te worden).
Als de worp een punt betreft waarop geen schijf ligt, moet er een normale verplaatsing gebeuren. Als de gegooide worp echter hoger is dan het hoogste nummer van een punt waarop nog schijven aanwezig zijn, mag de speler een schijf van het hoogst aanwezige punt waar wèl een schijf op ligt verwijderen.
De speler die het eerste al zijn schijven van het bord verwijderd heeft, is de winnaar.
Beide spelers krijgen dan dit scherm te zien (afhankelijk van of je gewonnen of verloren hebt):
Als beide spelers vervolgens op 'OK' drukken, volgt het volgende beeld:
Op dit moment kunnen beide spelers kiezen of ze eenzelfde spel opnieuw willen spelen tegen dezelfde tegenstander door op 'Volgende ronde' te klikken of het spel te verlaten om tegen iemand anders te gaan spelen.
Er zijn 3 manieren waarop je een spel kunt winnen: met een Single (point), een Gammon of een Backgammon.
Single ( 1 punt) Je wint een "Single point" indien je als eerste al je 15 stenen hebt uitgehaald. In dit geval heeft ook je tegenstander minstens één van zijn speelstenen uitgehaald.
Gammon (2 punten) Je wint met een Gammon indien je als eerste al je 15 stenen hebt uitgehaald terwijl je tegenstander nog geen enkele steen heeft uitgehaald.
Backgammon (3 punten) Je wint met een Backgammon indien je als eerste al je 15 stenen hebt uitgehaald terwijl je tegenstander nog met één of meer stenen in jouw thuisveld staat en nog geen enkele steen heeft uitgehaald.
Omdat schijven niet verplaatst mogen worden naar een punt waarop twee of meer schijven van een tegenstander staan, is het vaak verstandig om meerdere rijen met twee of meer eigen schijven achter elkaar te hebben. Hierdoor wordt het de tegenstander vaak onmogelijk gemaakt om deze blokkade te omzeilen, waardoor worpen verloren gaan.
Het back game
Een backgame is een spel waarbij één van de spelers bewust punten van het thuisvak van de tegenstander bezet blijft houden, om zodoende in het eindspel (wanneer de tegenstander moet gaan 'uithalen'), daardoor kaal komende stenen te kunnen slaan. Nagenoeg niemand zal vrijwillig een back game spelen. Je moet ervoor een behoorlijke dosis techniek, een goed beoordelingsvermogen en veel ervaring voor hebben. Het risico ervan is wel dat, als het niet lukt, het meestal eindigt met met een gammon of een backgammon.
Backgammon wordt vaak gespeeld om punten. Een speler die zeker is van zijn overwinning kan dan de punten verdubbelen. Een spel telt dan voor twee punten. Op elk moment mag de tegenspeler van degene die het laatst verdubbeld heeft, weer verdubbelen. Zo kan één spel wel 4, 8, 16 of meer punten waard worden.
De Crawford - regel maakt het spel een stuk eerlijker voor een speler die vóór staat. Zodra een speler namelijk 1 punt verwijderd is van de overwinning, heeft zijn tegenstander natuurlijk alle reden om te dubbelen: immers, als de speler die vóór staat wint, dan maakt het niet uit dat er gedubbeld is (het spel was immers ook verloren als er NIET gedubbeld was), terwijl bij winst voor degene die áchterstaat een verdubbeling tweemaal zo nuttig is omdat diezelfde achterstand in 1 potje 2 keer zo snel is ingelopen. De Crawford - regel verhindert dat degene die achter staat in een dergelijke situatie kan dubbelen.
Bijvoorbeeld: speler A en B spelen een driepunter. Speler A staat met 2 - 0 vóór. Speler B zou er nu natuurlijk nut bij hebben om op dit moment te dubbelen, want zodra hij wint staat het 2 - 2 en is de achterstand in één keer weggewerkt. Bij de Crawford - regel is dit dus niet mogelijk. Wint speler B nu wel het 3e spel waardoor de stand op 2 - 1 komt, vervalt de Crawford - regel en is dubbelen wél weer toegestaan.
Alle spelers hebben een rating, die begint op 1500 bij een nieuwe speler. Deze rating wijzigt na elke partij. Bij een beginner gaat dat wat harder dan bij een ervaren speler. Ervaren spelers zijn spelers met een experience van 400 of meer. Een speler met dezelfde rating wordt geacht ongeveer even sterk te zijn als jij zelf.
De verandering van de rating hangt af van de lengte van de partij, de ervaring van de spelers en het verschil in rating tussen beiden. Normaliter staan er in een partij (bij een 1-punter) tussen 2 even sterke spelers 2 punten “op het spel”. Twee omhoog voor de winnaar en twee omlaag voor de verliezer.
Als een partij voor meer dan 1 punt gespeeld wordt (3-5-7 of 9) wordt de inzet ook hoger. Dit loopt op tot maximaal 3x bij een 9-punter.
Dubbelen boven het vooraf gestelde aantal punten is onzinnig, want dit heeft geen invloed.
FIBS FIBS (het systeem dat hier gehanteerd wordt) baseert het aantal winst-/verliespunten ook deels op de kans die het een speler geeft om een partij te winnen. Iemand met een lage rating zal normaal gesproken vaker verliezen dan winnen van een hogere speler. Als FIBS vindt dat de kans 2x groter is om te verliezen dan te winnen zul je bij verlies ook de helft van het aantal punten verliezen van het aantal punten dat je zou krijgen bij winst. Die sterkere speler moet dan 2x van jou winnen om de punten van 1 verliespartij weer terug te winnen.
Beginnende spelers fluctueren veel meer in hun scores. Dit komt vooral door het feit dat hun experience nog onder de 400 staat. Zie voor verdere uitleg ook de uitgebreide uitleg betreffende de puntenverdeling.
De puntenverdeling op Spelpunt Backgammon wordt berekend aan de hand van het FIBS Waardering Systeem:
Alle backgammon spelers hebben een waardering (rating). Dit is handig als je, bijvoorbeeld, iemand wilt vinden met ongeveer dezelfde vaardigheden, of als je besluit om te spelen tegen een wat sterkere speler om jezelf op de proef te stellen of te leren hoe betere spelers het spel spelen. De rating van een speler staat vermeld naast zijn naam in de overzichtslijst van de room.
Hoe werkt het FIBS systeem? Om te beginnen: de rating varieert van ongeveer 1000 tot zo’n 2000. Een klein gedeelte van de spelers heeft een rating hier buiten, maar zeker 99% valt binnen deze grenzen. FIBS zet elke nieuwe speler op 1500. De rating wijzigt elke keer als je een partij voltooid hebt (Tijdens een meer-puntenpartij verandert deze dan ook pas als de gehele partij gespeeld is).
Bij het berekenen van de wijzigingen in rating, ná het winnen of verliezen van een partij, houdt FIBS met 3 zaken rekening: 1. De lengte van de partij (1-3-5-7-9-punten) 2. De ervaring van de speler (experience) 3. Het verschil in rating tussen de 2 spelers Een een-punts partij tussen twee “ervaren” spelers (zie ook hieronder) met identieke rating, is 2 punten waard; dat betekent, de rating van de winnaar zal precies 2.00 punten stijgen, terwijl de rating van de verliezer precies 2.00 punten zal dalen.
Het gaat nu wat ingewikkelder worden:
Hoe hebben de drie factoren (lengte partij/ervaring speler/rating speler) invloed op de berekening van de rating als een partij gespeeld is: 1. Lengte van de match. Bij partijen die gaan over méér dan 1 gewonnen partij, wordt de ratingwijziging vermenigvuldigd met de wortel van de lengte van de partij. Dus,bijvoorbeeld, een 4-puntenpartij zou twee keer meer waard zijn dan een 1-punts partij. Waarom twee keer? Omdat de wortel uit 4 2 is, dus de partij is twee keer meer waard dan een 1-punts partij. Een 9-puntenpartij is dus 3 maal zoveel waard (wortel uit 9 is 3!!). De partijen zijn 1, 3, 5, 7 of 9 punten lang (de meeste BG spelers hebben graag oneven getallen voor de partij lengte), dus de precieze getallen zijn weliswaar niet zo eenvoudig uit te rekenen, maar hopelijk begrijp je het principe. Een 5-puntenpartij is net even meer waard dan twee maal een 1-punts partij (de wortel uit 5 in ongeveer 2.236) enzovoorts. Bedenk dus dat de wijziging in rating recht evenredig is aan de wortel van de lengte van de partij.
Nog even iets belangrijks: de lengte van de partij is de lengte waarmee de partij is gestart, niet de uiteindelijke score. In andere woorden, een 5-puntenpartij zal altijd voor 5 tellen, in rating maar ook in experience berekeningen, ongeacht of de uiteindelijke score nu 12-0 of 5-4 is. Dubbelen boven het aantal te winnen partijen heeft dus geen zin.
2.Ervaring van de speler. FIBS houdt rekening met de ervaring van de speler bij de berekening van de rating wijziging na afloop van de partij. Alleen de eigen experience van de speler wordt hierin meegenomen, niet die van de tegenstander. FIBS vindt een speler “ervaren” zodra zijn/haar experience level 400 of meer staat. Dit getal is simpelweg het huidige totaal van de lengte van alle gespeelde partijen opgeteld, gespeeld door de speler. In andere woorden, een “groentje” start met experience 0; na het voltooien van een 1-punts partij, veranderd de experience in 1; na een volgende 5-puntenpartij, neemt het toe tot 6; enzovoorts. FIBS telt de lengte van de gespeelde partij bij de experience van de speler vóór het de uiteindelijke wijziging in punten gaat berekenen. Als je rating boven de 400 is na afloop van de partij, zal deze geen invloed hebben op de rating berekeningen zoals hiervoor beschreven. Als je een 1-punt partij wint van iemand met een gelijkwaardige rating, en je experience is 400 of meer, gaat je rating exact 2 punten omhoog. Als je experience lager dan 400 is, zal de wijziging groter zijn. Is de experience 300, zal de rating verandering verdubbeld worden, bij 200 verdrievoudigd en, logisch, bij 100 verviervoudigd. Deze berekening is een continue functie. Bijvoorbeeld, experience van 350 resulteert in een factor 1,5; 385 in 1,15; enzovoorts. De experience factor valt echter nooit beneden 1. Voor diegenen die fijne herinneringen hebben aan de middelbare algebra, de experience factor is ofwel 1 of 5-(E/100), net welke groter is. (E is de individuele experience na het toevoegen van de lengte van de voltooide match)
Dus, wat betekent bovenstaande nu eigenlijk? Simpel gezegd, dat als je experience eenmaal boven de 400 is, er geen rekening meer mee wordt gehouden bij de berekeningen. Als je nieuw bent, en voor je eerste paar honderd partijen, is je rating zeer gevoelig en zal flink op en neer gaan.
3.Verschil in rating tussen 2 spelers. FIBS houdt rekening met de rating van spelers bij de berekening van de verandering na afloop van een partij. Als je de beste speler verslaat, zal je rating een stuk meer stijgen dan wanneer je de slechtste speler verslaat. Gelijk evenredig daaraan; als je verliest van de beste speler zal je rating niet zo erg dalen als dat je verliest van de slechtste speler. FIBS werkt nu eenmaal zo. Sommige mensen denken dat zij zichzelf schade berokkenen in hun rating bij het spelen tegen sterkere spelers maar zichzelf helpen door te spelen tegen zwakkere spelers. Dus niet! FIBS houdt ook hier rekening mee.
Hoe?: FIBS berekent de waarschijnlijkheid van het winnen van een partij gebaseerd op het verschil in rating tussen de twee spelers en de lengte van de match. Hoe groter het verschil in ratings, hoe slechter de spelers in kwaliteit op elkaar aansluiten, dus hoe hoger de waarschijnlijkheid dat de beste (hoogste rating hebbende) speler zal winnen. (Normaal gesproken, hoe langer een partij duurt, hoe waarschijnlijker het is dat het geluk van de dobbelstenen minder invloed zal hebben en de speler met het betere spel en kennis zal winnen) De formule hiervoor is nogal gecompliceerd. Twee spelers met een identieke rating hebben beide 50% kans te winnen, hoe lang een partij ook duurt. Een speler met een rating 100 hoger dan de tegenstander is met 52,9% favoriet voor het winnen van een 1-punts partij. Geen idioot groot verschil. Echter, datzelfde verschil van 100 punten resulteert in een andere voorspelling door FIBS als de partij langer duurt. Bij voorbeeld, in een 13-puntenpartij is de speler met de 100 punten hogere rating 60,2% favoriet voor de winst. Let er hierbij wel op dat het geen verschil maakt of het hier een 1900 speler betreft die tegen een 1800 speler speelt of een speler met 1300 versus een met 1200 punten, het is enkel en alleen het verschil tussen de twee ratings dat FIBS gebruikt; het trekt simpelweg de ene rating van de ander af.
Een ander voorbeeld. Dit keer een 1700 speler die een 1-punts partij speelt tegen een 1400 speler. Het verschil van 300 punten resulteert erin dat de speler met de hogere rating geacht wordt te winnen met een win-kans van 58,5%. Wanneer de lengte van de partij toeneemt, zal de hoger geplaatste speler zelfs nog meer favoriet worden. Bij een 3-puntenpartij 64,5%; bij een 5-puntenpartij 68,4%; bij een 7-puntenpartij 71,4% en bij een 9-puntenpartij 73,8%.
Dus hoe gebruikt FIBS de rating van een speler bij het berekenen van de rating wijziging na de partij? Als je speelt tegen een hoger geplaatste speler waarbij FIBS er van uit gaat dat deze 75% favoriet is om te winnen, en als je 100 partijen tegen die speler speelt, gaat FIBS er van uit dat je er hiervan 25 zult winnen en 75 zult verliezen. Als je dat in werkelijkheid ook doet, zal je zien dat je rating na deze 100 partijen niet gewijzigd is! Ook je tegenstander zal ongewijzigd zijn. Telkens wanneer je wint van zo’n hoger geplaatste tegenstander, zal je rating 3 maal meer punten stijgen dan deze zal dalen bij verlies. Omdat je 3 maal zo vaak zult verliezen als winnen, zal het netto resultaat 0 zijn.
